ضریب K برای سال 88 نباید کمتر از 1000 تومان باشد

 

 

 

 

 

 

فردا یکی از بهترین روز ها در تاریخ پر فراز و نشیب فیزیوتراپپ ایران است.

 

برای مشاهده بهتر  کلیک نمایید.

 

 

http://www.dpt.ir/

 

فیزیوتراپی چیست؟
 
 
 
سابقه تکنیک های درمانی فیزیوتراپی به بقراط میرسد.درمان با اشعه خورشید،آب گرم،ورزش،ماساژ و بسیاری از تکنیک های دیگر به پیش از میلاد میرسد.دانشمندان ایرانی و اسلامی بسیاری بر آن افزودند.متاسفانه با افزایش جمعیت انسانی و عدم توجه به اطباء بخصوص در ایران و کشور های اسلامی کارکرد اینگونه تکنیک ها کاهش یافت.
 
 
 
 
نوعی از طبیب ها(Physicians)با روشهای خاص خود(دارو و تیغ)و برخورد آکادمیک توانستند روش ضد عفونی را دوباره کشف و ترویج نمایند.عامل بیماریزا دوباره کشف و زیر میکروسکوپ تایید شد.بزرگ ترین توفیق این گروه با کشف داروهای آنتی بیوتیک و ضدالتهابی در سالهای 1۹40میلادی بود.
 
 
 
این گروه پزشک با رویکردی دوباره روش های درمانی قدیمی را نیز احیا کرد.ازجمله روشهایی که تاثیر فیزیولوژیک آن آشکار بود. تمرین درمانی،گرما درمانی ودیگر متد ها که به آن تکنیک های جدیدی مانند الکتروتراپی افزوده شد.
 
 
 
این روش درمانی به عنوان درمان فیزیولوژیک(Physiologic Therapeutic) و سپس به فیزیوتراپی معروف گشت.
 
 
 
مکانیسم آموزشی دراین رابطه دچار تغییر شد. ایجاد بیمارستانهای بزرگ ،صنعتی شدن و جنگ های بزرگ حضور همه جانبه در همه بیماریها ،تاکید بر سیستم حرکتی برای کار و شغل و جنگ فیزیوتراپی را تغییر داد تا این پزشک جدید با نام فیزیوتراپیست به عرصه برسد.
 
 
 
فیزیوتراپیست:
 
 
 
1- دارای دانش پزشکی مدرن(Medicine).
 
2- آشنا با روش های قدیمی درمانی(Traditional Medicine). 
 
3- آشنا با دیدگاه کلی نگر(Holistic).
 
4- آشنا با فیزیولوژِِی و پاتولوژی حرکت
 
5- آشنا با مفاهیم سلامت صنعتی(Health Industry).
 
6- آشنا با مفهوم سلامت رزمی
 
 
 
فیزیوتراپیست ها با حمایت همه جانبه پزشکان(Physician)توانستند بروی پا ایستاده و مراحل تکامل را طی نمایند.
 
 
 
1- با تاکید بر حرکت درمان های جراحی را کامل نمایند.
 
2- با تاکید بر تنفس بهتر بیهوشی ها را کم خطر کنند.
 
3- تجهیزات الکتروتراپی و مکانوتراپی را علمی کرده وبا وسعت بکار گیرند.
 
4- سیستم های جدید مانند لیزر را بکار گیرند.
 
5- در تمامی حیطه ها حضور یابند.
 
۶- نزدیک شدن به بیماریهای پر خطر
 
 
 
حرکت فیزیوتراپی و فیزیوتراپیست ها به سمت محوری شدن در درمان بقدری سریع شده است که از آنها خواسته شده است کلمه Dr. را بر اول اسم بیاورند.
 
 
 
شاید استئوپات ها نتوانستند اصالت خود را حفظ نمایند و تقریبا حذف شدند و یا کاروپراکت ها با توجه به محدود بودن تعاریف گسترش نیافتند.پزشکان متعارف(Physician) دانش فنی کل نگر مناسب را ندارند.حتی جراحان روز به روز به فیزیوتراپی احتیاج میابند.واکسیناسیون و گسترش بهداشت مانور های ایشان را کاهش داده است. طبیب های قدیمی دانش مدرن را ندارند.اما فیزیوتراپی عرصه مناسبی برای عملیات خود یافته است.
 
 
 
کارکرد فیزیوتراپیست شامل:
 
 
 
بررسی(Assessment): شامل معاینه(Examination) انفرادی و گروهی نقص های بالقوه یا بالفعل، محدودیتهای عملکردی، نا تواناییها، یا سایر مشکلاتی که توسط گرفتن تاریخچه، غربالگری و همچنین با استفاده از آزمایشات خاص و اندازه گیری و ارزیابی نتایج معاینات از طریق آنالیز آنها در چهارچوب یک فرایند منطقی بالینی می توان به آن پی برد. 
 
 
تشخیص(Diagnosis): از معاینات و ارزیابی آنها بدست می آید و بیانگر نتیجه حاصل از فرایند منطقی بالینی می باشد. تشخیص ممکن است به صورت نقص حرکتی بیان شود یا شامل دسته های مختلفی از آسیبها، محدودیتهای حرکتی، توانائیها/ ناتوانیها یا سندرمها باشد.
 
 
برنامه ریزی(Planning): با تعیین نیاز به مداخله آغاز می شود و معمولا به ایجاد برنامه ای برای مداخله ختم می شود که شامل اهداف نهایی قابل اندازه گیری مورد بحث قرار گرفته با بیمار،خانواده یا فردی که از وی مراقبت می کند، می باشد. 
 
 
مداخلات(Intervention): انجام می شوند و برای رسیدن به اهداف توافق شده تغییر میابند و میتواند شامل :درمان با دست، بهبود حرکتی، استفاده از وسایل فیزیکی، مکانیکی و الکتریکی-درمانی، آموزش عملکرد، فراهم کردن وسایل کمکی و نحوه استفاده از آنها، راهنمایی و ارایه مشورت به بیمار، مستند سازی، هماهنگی و ارتباطات باشد. مداخلات همچنین ممکن است با هدف پیشگیری از آسیبها، محدودیتهای حرکتی، ناتوانیها یا صدمات صورت گیرند که در این صورت شامل بهبود و حفظ سلامتی، کیفیت زندگی و توانایی در تمام سنین و جمعیتها می باشد. 
 
 
ارزیابی(Evaluation): مستلزم انجام مجدد آزمایشها با هدف ارزیابی نتایج حاصل می باشد.
 
 
 
 
 
 
جایگاه درمان فیزیوتراپی در کجا قرار دارد؟
فیزیوتراپیست ها یکی از بخشهای اساسی در سیستمهای ارائه دهنده خدمات مرتبط با سلامت می باشند. فیزیوتراپیست ها به شکلی مستقل خدمات مرتبط با سلامت ارائه می دهند و بر طبق اصول برنامه های بازتوانی و نوتوانی، برای احیای مجدد عملکرد و کیفیت بهتر زندگی در افرادیکه بدون حرکت می باشند یا نقصهای حرکتی دارند، به کار می پردازند. فیزیوتراپیست ها توسط اصول اخلاقی خودشان هدایت می شوند. بنابراین آنها ممکن است درگیر یکی از اهداف زیر گردند:
 
حفظ و یا برگرداندن سلامتی برای فرد یا جامعه 
 
جلوگیری از آسیبها و محدودیتهای عملکردی و ناتوانیها 
 
انجام مداخلات برای بازگرداندن مجدد تمامیت سیستمهای اساسی بدن و مورد نیاز برای حرکت، افزایش عملکرد و بهبودی مجدد، بالا بردن ظرفیت مربوطه، و بهبود کیفیت زندگی در افراد و جامعه 
 
فیزیوتراپیست ها در چه مکانهایی کار میکنند:
 
 
 
آسایشگاه ها 
 
بیمارستانها
 
مراکز نگهداری
 
مراکز بازتوانی و اقامتگاه ها
 
مطب/ کلینیکهای خصوصی فیزیوتراپی 
 
درمانگاه بیماران سرپایی
 
مراکز اجتماعی:مراکز مراقبتهای مرتبط با سلامتی اولیه،خانه های اشخاص(Individual Homes).
 
مراکز آموزشی و تحقیقاتی
 
مراکز بهداشت حرفه ای
 
مدارس
 
مراکز مراقبت از شهروندان سالمند
 
مراکز ورزشی
 
شرکتها و محلهای کار
 
مکانهای عمومی (مانند تفرجگاه ها) برای بهبود سلامت
 
کارخانجات
 
حوادث غیرمترقبه
 
عملیات رزمی
 
 
 
در خاتمه باید گفت اگر چه مشکلات تاریخی فیزیوتراپی در ایران روند رشد آن را در ابعاد علمی و عملی واجتماعی به عقب انداخته است و این درمانگر به عنوان پزشک شناخته نمیشود اما تقدیر چیزی دیگری رقم زده است.
 

--------------------------------------------------------------------------------
نویسنده مهمان در تاریخ ۱۳۸۷-۰۲-۱۷ ۰۲:۱۷:۰۲
مشکلات فیزیوتراپی در ایران
 
 
 
فیزیوتراپی با توجه به ضربه شدید در سالهای50 هجری شمسی دچار عوارض عمیقی شده است که هنوز ازآن رنج میبرد:
 
 
 
ساختار دانشکده های توانبخشی(Structure & Organization): در سال های 50هجری شمسی دانشکده های توانبخشی در کشور بصورتی پدیدار گشتند که هدف ابتدایی آن حذف کلمه فیزیوتراپی از عنوان دانشکده ها بود.همچنین هدف بعدی آن بود که ریاست متخصصین امر!!!!! توجیه پذیر باشد.شاید شعار توانبخشی بظاهر قشنگ نیز بوده است.این دانشکده ها فاقد عملکرد مناسب برای فیزیوتراپی میباشند.در این دانشکده ها اولویتی برای فیزیوتراپیستی که باید بیمار قلبی ببیند یا در مراقبت های اولیه شرکت کند با رشته های دیگر قائل نمیباشند.در سالیان اخیر دیدیم برداشتن فیزیوتراپیست ها از ریاست دانشکده ها توانبخشی و گذرادن یک فرد غیر کلینیکی ویا متخصص اطفال در اینگونه دانشکده ها هیچگونه واکنشی به دنبال نداشت!!!!!! 
 
 
نادیده انگاشته شدن(Neglect)در بخش بهداشت ودرمان کشور:بخش بهداشت ودرمان کشور تشنه وجود پزشکی است که مشکلات عدیده در بهداشت جسمانی،طب سنتی،اکوپانچر،طب ورزشی،سالمندی، زنان وحتی توانبخشی را حل نماید.ولی گیرنده های بخش بهداشت ودرمان کشور نمیتواند این پزشک را از میان لیسانس های پزشکی پیدا نماید آنهم در کشوری که دندانپزشکان و داروسازان نیز دکترای حرفه ای هستند.
 
 
 
 
دروس آموزشی:علی رغم تلاش،در جهت بهبود سیلابس درسهای تئوری فیزیوتراپی، این سیلابس دارای ضعف میباشد.در حالی که بسیاری از دروس از طرف سازمانهای بین المللی مانند WCPT توصیه شده است(از قبیل:Methodology) ،هیچگونه حضوری در دروس نظری از آنها بچشم نمیخورد.در دروس بالینی فیزیوتراپی به عنوان یک رشته Practice Basedدارای مشکلات فراوانی است.اگر کتابPhysical Therapy Assistant که برای تکنسین فیزیوتراپی در آمریکا را مطالعه کنید متوجه خواهید شد که یک تکنسین فیزیوتراپی در آمریکا چگونه آموزش میبیند .
 
 
نبود استاندارد های لازم(Standards)و تعاریف(Definition) در فیزیوتراپی: علارغم اینکه باز هم در تمامی دنیا در باره درمان فیزیو تراپی ،کلینیک فیزیوتراپی ،فیزیوتراپیست و همه چیز متعلق به فیزیوتراپی، استاندارد و تعریف وجود دارد ولی در ایران این پزشک نامرئی!!! بعد از 40 سال هیچ تعریفی،شرح وظایفی و یا استانداردی ندارد.این موجب میشود رئیس دانشکده فیزیوتراپی PhDبیومکانیک گردد!!!!پرستاران،ماما،پزشک عمومی،فوق الیسانس ادبیات وهمه در فیزیوتراپی دخالت میکنند.جالب است بدانید پزشکان عمومی در کشور انجمن پزشکی ورزشی راه اندازی کرده اند، ولی فیزیوتراپیست به آن راهی ندارد.عجیب تر از آن انجمن لیزر پزشکی است، فیزیوتراپیستی که عملا روی لیزر کم توان(Low Power Laser) کار میکند در آن راهی ندارد. در آکادمی المپیک پزشکان عمومی در یک کار عجیب می خواهند میخواهند تمرین درمانی(Exs) را در رابطه با ورزشکاران آسیب دیده بکار برند.در بعضی دانشکده ها متخصص طب ورزشی آموزش داده شده که میخواهد بدون دانش لازم، درامور فیزیولوژی حرکت، دخالت نماید آنهم در بعد فیزیوتراپی!!!! با توجه به این درک اشتباه :که میتوان کار این لیسانس (فیزیوتراپی) را فرا گرفت و همچنین کسی به آنها نگفته است که دانش فنی فیزیوتراپی با فیزیشینی فرق دارد. درنظام پزشکی کشور دوره طب سوزنی بصورت تخصص راه اندازی شد ولی هیچ شخصی نگفت این یکی از تخصص های فیزیوتراپی است.متخصصین داخلی قلب هم، از حضور فیزیوتراپیست در تیمهای توانبخشی قلب تعجب میکتتدو!!!!!!!!!!!!!!!
 
 
نبود اتوریته در این رشته:عوامل فوق ،از فیزیوتراپیست که در همه کشور ها که دارای جایگاه خاصی و توانایی ویژه است، در ایران یک درمانگر معمولی ساخته است که با تشری میخوابد وحتی در سیستمهای درمانی در صورت مقاومت، بیرحمانه با وی برخورد میگردد و کسی برای این موجود دل نمی سوزاند حتی فیزیوتراپیست ها!!!!!! نمونه آن: برداشتن دو فیزیوتراپیست از ریاست دانشکده های توانبخشی بود.
 
 
 
 
آشنا نبودن به اصول اداری و سازمانی: فیزیوتراپیست است دانش مناسبی از مفاهیم اداری و سازمانی یا مدیریتی را در آموزش های خود ندارند.هنگام حضور در بیمارستانها یا مراکز مختلف قادر به تجزیه و تحلیل امور اطراف خود نمیباشد و بسرعت آسیب پذیر می گردند.
 
 
در خاتمه باید گفت علت مشکلات فوق افرادی هستند که در سال 51هجری شمسی با غرور و نادانی با فیزیوتراپی به شدت برخورد کردند و ضمن مد نظر نداشتن منافع کشور با تکیه به قدرت سعی بر نابودی رشته ای گرفتند که اکنون به درمانگران آن دکتر میگویند و دارای تخصص ها و فوق تخصص های خود است و در همه جا حتی در خطوط رزمی از او مدد میجویند.
 
 
 
مسئولین این فاجعه که بسیاری از آنها در دنیای باقی مشغول چشیدن اعمال خود هستند شاید اگر فرصتی میداشتند بر میگشتند تا جبرانی بر اعمال گذشته خود داشته باشند.
 
 
 
چیزی که هرگز ممکن نخواهد بود.
 

--------------------------------------------------------------------------------
نویسنده مهمان در تاریخ ۱۳۸۷-۰۲-۱۷ ۰۲:۱۷:۵۰
دکترای حرفه ای فیزیوتراپی چیست؟
 
 
 
 
 
دکترای حرفه ای(Professional Doctor) که در سال 1924میلادی در کشور های غربی راه اندازی شد،در حقیقت نوعی مجوز علمی برای دخالت در امر سلامت(Health) بود. این عنوان در اولین بار به Physicians اعطاء شد.بعد ها osteopaths و کایروپراکت ها از آن استفاده کردند. بعضی از رشته ها مانند دندانپزشکی(Dentist) و بندرت داروسازی(Pharmacist) نیز از این عنوان در بعضی کشور ها از آن استفاده نموده اند.این عنوان در حقیقت یک عنوان کلینیکی در تجویز دارو و یا دستورات درمانی ویا اجرای درمان است . 
 
 
 
تغییرات عمده در فیزیوتراپی از جمله دسترسی مستقیم به بیمار(Direct Accesses)،نحوه ارتباط فیزیوتراپیست ها،گسترش دامنه و عمق درمان فیزیوتراپی مسئولین امر فیزیوتراپی در آمریکا را براین داشت از فیزیوتراپیست ها بخواهند بعد از گذراندن دوره هایی عنوانDr. را اول اسم خود بیاورند.
 
 
 
این مطلب اگرچه برای فیزیوتراپیست های آمریکایی و اروپایی بعلت مسئولیت آن بسیار دشوار بود ولی در کشور هایی همچون ایران که پزشک بودن مساوی دکتر بودن است مطلب مهمی است .چنانچه در هندوستان فیزیوتراپیست ها عنوان دکتری را بعد از کسب مجوز از دادگاه عالی بر اول اسم خود افزودند.
 
استرالیا دوره دکترای حرفه ای گذاشت .پاکستان هم به این جرگه پیوست و طبق شواهد تمامی کشور ها ضمن به رسمیت شناختن این عنوان بالینی در حال تغییراتی وسیع در آموزش فیزیوتراپی خود میباشند.
 
 
 
در ایران تاریخچه فیزیوتراپی بر واجب بودن اجرای دکترای حرفه ای افزوده است ،بخصوص وضعیت گروههای دیگر پراکتیشینر(Practitioners) در ایران که به عنوان دکتر حرفه ای شناخته میشوند.
 
 
 
روند بیماریها و فراوانی آنها،تغییر در بافت جمعیت ها و مسائل اقتصادی و بسیاری مسائل دیگر چاره ای برای مسئولان امر نگذاشته است.
 
 
 
امروز کودکان به فیزیوتراپی نیاز دارند تا تحرکی سالم داشته باشند.نوجوانان به فیزیوتراپی نیاز دارند تا مشکلات استخوانی عضلانی نداشته باشند.خانمها قبل،حین و بعد از بارداری به فیزیوتراپی احتیاج دارند.کارمند پشت میز نشین به فیزیوتراپی نیاز دارد.کار گر به فیزیوتراپی نیاز دارد.سالمند به فیزیوتراپی نیاز دارد.بیمار سرطانی نیاز به تحرک و فیزیوتراپی دارد.بیمار آسمی به فیزیوتراپی احتیاج دارد.بیمار قلبی به فیزیوتراپی احتیاج دارد.بیمار بستری به فیزیوتراپی احتیاج دارد.بیماران قبل از جراحی و بعد از جراحی به فیزیوتراپی نیاز دارند.آسیب دیدگان زلزله از همان لحظه اول به حظور فیزیوتراپیست احتیاج دارند.بیماران متابولیکی به فیزیوتراپی احتیاج دارند.درمان زخم به فیزیوتراپی احتیاج دارد.ورزشکاران برای تمرینات بدنی به فیزیوتراپی احتیاج دارند. ورزشکاران برای صدمات بدنی به فیزیوتراپی احتیاج دارند.درمان مشکلات پوستی به فیزیوتراپی احتیاج دارد.بکارگیری طب مکمل مانند طب سوزنی به فیزیوتراپیست احتیاج دارد.و...........
 
 
 
بخش سلامت کشور با درک مشکلات خود و در جهت حل آن انواع و اقسام راهها را میآزمایید: متخصص طب ورزش + طب سنتی + طب سوزنی و بسیاری از کارهای دیگر ولی جای پزشکی اینجا خالی است که فیزیولوژی و پاتوفیزیولوژی حرکت را بداند.با اقدامات و درمان فیزیکی آشنا باشد.
 
 
 
خلاء پزرگی که جز فیزیوتراپیست آن را پر نمیکند.پزشکی برای این هزاره
 

--------------------------------------------------------------------------------
نویسنده مهمان در تاریخ ۱۳۸۷-۰۲-۱۷ ۰۲:۱۸:۳۸
تاریخچه فیزیوتراپی در ایران
 
 
 
آغازی عجیب در فیزیوتراپی ایران: د ر سالهای 1330هجری شمسی تعداد 3 افسر پزشک ارتش و پنج مدیر وزارت بهداری که پزشک بودند جهت تحصیل رشته طب فیزیکی به خارج از کشور رفتند.در سالهای بعد این تعداد به 15 تن رسید.
 
در سال 1340هجری شمسی اتاقی تحت نوتوانی به ریاست دکتر سعادت در وزارت بهداری تشکیل شد.در سال 1344هجری شمسی با کمک نماینده WHO خانم جانسون آموزشکده فیزیوتراپی در دانشکده پزشکی تهران راه اندازی شد.عده کثیری از فارغ اتحصیلان فیزیوتراپی خارج از کشورجهت آموزش دراین آموزشکده به ایران فرا خوانده شدند.
 
با توجه به تاریخچه فیزیوتراپی در انگلستان (جایی که خانم جانسون از آنجا آمده بود و همچنین دیدگاهای وی) ریاست آموزشکده فیزیوتراپی در اولین گام اشتباه به یک پزشک متخصص اعصاب داده شد. در 1347 هجری شمسی دکتر نواب فارغ التحصیل رشته طب فیزیکی و توانبخشی از فرانسه (جایی که فیزیوتراپی و فیزیوتراپیست وجود نداشت)با کمک بعضی عوامل ریاست آموزشکده فیزیوتراپی را عهده دار شد(آغاز یک کشمکش ۴۰ساله).آموزشکده فیزیوتراپی ابتدا از دانشکده پزشکی جدا شد و درمرحله بعد از دانشگاه خارج و تبدیل به انستیتو فیزیوتراپی گشت!!!!!!
 
 
 
ادامه ای دردناک:
 
انستیتو فیزیوتراپی تا سال 1350هجری شمسی از دادن مدارک فارغ التحصیلان فیزیوتراپی که اکثریت آنها از ورود یهای خوب دانشگاه بودند خودداری کرد.درهمین سال با توجه به ادامه فشارها مدارک فارغ التحصیلان به آنها تحویل شد. با توجه به حضور بورسیه های متخصصین طب فیزیکی در نهادهای تصمیم گیری مانند دکتر خاکسارفرد درسال 1351 هجری شمسی کلیه مجوزهای داده شده به فیزیوتراپیست ها بطور یک طرفه باطل شد و تاسیس و مسئولیت مراکز فیزیوتراپی و کنترل ونظارت مراکز آموزش فیزیوتراپی به متخصصین طب فیزیکی واگذار شد.بعلت تعداد محدود ایشان مجوز کلینیک های فیزیوتراپی به پزشکان دیگری از قبیل ارتوپدی ،جراحان عمومی و..... واگذار شد.این حرکت دارای دو خصیصه منحصر به فرد بود که در جایی از دنیا دیده نشد:
 
 
 
1 – در همه جای دنیا متخصصین طب فیزیکی موسس و پشتیبان رشته فیزیوتراپی و فیزیوتراپیست بودند، در حالیکه در ایران طیف مخالف بودند.
 
2 – گروه های پزشک دیگر در کاری دخالت کردند که کمترین آشنایی را داشتند.
 
 
 
در سال1352هجری شمسی دانشکده توان بخشي و رفاه(تهران) تاسیس گشت.درسال 1354هجری شمسی دکتر نواب فوت کرد.در سال 1356هجری شمسی دانشکده توانبخشی شیراز راه اندازی شد و در سال 1357هجری شمسی با وقوع انقلاب اسلامی شالوده اینگونه متخصصین بهم ریخت .چنانچه خاکسارفرد در همان سالها به آمریکا گریخت ودرآنجا به دلایلی کشته شد.
 
 
 
اثرات سالهای قبل از57 :در سالهایی که فیزیوتراپی در تمامی کشورها در حال پیشرفت بود( حتی در داخل کشورمان، داروسازها توانستند دکترای حرفه ای شوند) فیزیوتراپی در ایران بطور کامل از کارافتاد .عملکرد بیمارستانی آن تحلیل رفت،آموزش های کلینیکی آن ضعیف شد و ماهیت واقعی فیزیوتراپی از دست رفت و تبدیل به این جمله شد:
 
 
 
استفاده از ابزارهای فیزیکی مانند:گرما ،سرما،جریانهای الکتریکی برای باز گرداندن توان جسمی.....
 
 
 
اثرات اعمال ایشان تا سالیان متمادی باقی ماند.
 
 
 
سالهای بعد از 57:مدیریت مراکز آموزشی به دست فیزیوتراپیست ها افتاد.در سال 1359هجری شمسی با وقوع جنگ تحمیلی فیزیوتراپیست ها در این صحنه ها حضور یافتند و تجارب ارزشمندی بدست آوردند.1368هجری شمسی دوره فوق لیسانس فیزیوتراپی راه اندازی شد .در سال 1374 هجری شمسی دوره PhDفیزیوتراپی راه اندازی شد.
 
 
 
طلوعی دوباره :در سال 1378هجری شمسی مجوز مطب های فیزیوتراپی به فیزیوتراپیست ها هم داده شد.
 
درسال1381هجری شمسی شماره های نظام پزشکی به این گروه داده شد .در همان سال تعرفه فیزیوتراپی از طرف دولت اعلام شد.
 
فیزیوتراپیست ها در سال 1383 هجری شمسی برای اولین بار در انتخابات نظام پزشکی شرکت کردند.در همان سال دستور تغییر تمامی مجوزهای فیزیوتراپی صادره شده به پزشکان (بغیر از متخصصین طب فیزیکی) صادر شد و مسئولیتها به فیزیوتراپیست ها واگذار شد..درکلینیک هایی که متخصصین طب فیزیکی حضور داشتند بکار گیری فیزیوتراپیست ها برای نظارت برا مر فیزیوتراپی اجباری گشت. 
 
 
 
آینده ای روشن:تغییر بیماریها از تب زا و عفونی به ناتوان کننده،افزایش عمر انسان،زندگی صنعتی،نیاز به حرکت ،کنترل هزینه ها در بخش درمان تمامی بازی را به سمت فیزیوتراپیست ها گردانده است .
 
بسیاری از کشورها فیزیوتراپی را دکترای حرفه ای اعلام و تخصص ها و فوق تخصص ها ی آن راه اندازی کرده اند. 
 
 
 
فیزیوتراپیست تنها پزشکی است که فیزیولوژی و پاتولوژی حرکت را میداند و میتواند از تکنیک های فیزیکی و تمرینات وبسیار از درمانهای کم ضرر برای درمان بیماری های حرکت استفاده نماید.این پزشک قادر به عملیاتی کردن طب مکمل است.
 
 
 
شاید عنوان پزشک هزاره جدید (عنوانی که WCPT اعلام کرده است)توصیفی برای این پزشک باشد.
 
 
 
بنوعی شاید این تکرار تاریخ در ایران است :
 
زمانی که ابوعلی سینا عامل بیماری زا و دیدگاه سیستماتیک درمانی و جایگاه عقل در منش خود را اعلام کرد، مخالفت ها ،او وآثار گرانبهایش را بصورت ظاهری حذف نمود. اما بعد از گذشت 10 قرن ما به حق او را ایرانی دانسته و نامش را بر دانشگاه ها و مدارس وفرزندانمان میگذاریم. 
 

--------------------------------------------------------------------------------
نویسنده مهمان در تاریخ ۱۳۸۷-۰۲-۱۷ ۰۲:۱۹:۰۸
تاریخچه فیزیوتراپی آمریکا 
 
د رسال 1895 میلادی همزمان با شیوع فلج اطفال در انگلستان، گروهی پزشک آمریکایی از این کشور بازدید کردند .این گروه با شیوه درمانی برخورد کردند که شامل ماساژ،تمرین درمانی،گرم کردن و... بود. این شیوه درمانی به فیزیوتراپی معروف بود. این پزشکان این شیوه درمانی را بعد از مراجعت در سیستم های درمانی خود بکار گرفتند و سپس گروهی به نام جامعه پزشکان فیزیوتراپی آمریکا(Physiotherapy Physician society) را بوجود آوردند که اعضای آن به 30000 پزشک میرسید.این انجمن بعد ها به انجمن فیزیوتراپی و رادیولوژی تغییر نام و سپس دوباره منفک شد. 
 
 
در 1913 گروهی جراح نظامی در ایالت پنسیلوانیا دستیار انی به عنوان Practitioner بکار گرفتند و به این گروه آموزش دادند و مدارک علمی به آنها واگذار شد.این گروهPractitioner در جنگ اول جهانی قوام بیشتری یافت و در سال 1921 میلادی انجمن فیزیوتراپی آمریکا را راه اندازی نمودند.در سال 1926 میلادی مراکز معتبر آموزش فیزیوتراپی در آمریکا تعیین گشت. 
 
و در سال 1928 میلادی شورای فیزیوتراپی در انجمن پزشکی آمریکا(American Medical Association) راه اندازی شد.در سال 1935میلادی قوانین اخلاق حرفه ای(Code of Ethics) برای این گروه Practitioner تعیین شد .در سالهای جنگ دوم جهانی فیزیوتراپی در آمریکا قدرت بیشتری یافت. 
 
در سال 1945میلادی شورای فیزیوتراپی درAMA وهمچنین جامعه پزشکان فیزیوتراپی بنابر دلایلی استفاده از کلمه فیزیکال تراپی(Physical Therapy ) و عنوان فیزکال تراپیست (Physical Therapist) را منحصر به فارغ التحصیلان رشته فیزیوتراپی کرد و پزشکانی که در این رشته فعالیت میکردند با استفاده از عنوان Physical Medicine and Rehabilitation از حیطه فیزیوتراپی کنار رفتند.نکته قابل توجه حمایت این گروه متخصص از نسل جدید Practitioner ها تحت عنوان فیزکال تراپیست یا فیزیو تراپیست ها بود. 
 
درسال 1951میلادی مجمع جهانی فیزیوتراپی(World Confederation for Physical Therapy ) راه اندازی شد. 
 
در سالهای 1967 میلادی با توجه به وسعت عملیات در فیزیوتراپی برای این گروه دستیار (Assistant)و کمک(Aid) بکارگیری شد. 
 
درسال1978میلادی اجازه دسترسی مستقیم به فیزیوتراپیست ها داده شد. 
 
در سال 1980میلادی تحصیلات تکمیلی مانند MSc وPhD برای فیزیوتراپیست ها مقدور شد . 
 
از سال1990میلادی تخصص ها(MPT) و فوق تخصص ها(Advance) در فیزیوتراپی راه اندازی شد.
 
و درسال 2001میلادی کلیه فیزیوتراپیست ها با گذراندن دوره هایی اجبار به گذاردن Dr. در اول اسم خود شدند. 
 
این دوره ها با اعتراض فیزیوتراپیست ها کوتاه و تبدیل به آموزش از راه دور شد.
 
فیزیوتراپیست های آمریکایی تا سال 2020میلادی باید تغییراتی عمده در نوع عملیات و آموزش خود بدهند .